14 Kasım 2016 Pazartesi

Fall in love

Bü-yü-len-dim! Bu mevsim öldürecek beni. Bu yaprakların hali nedir? Limon sarısından kızılın en alevlisine uzanan bir renk cümbüşü. Zaten bu köşe yok mu bu köşe. Hayatımın en anlamlı köşesi. İlkbaharda ayrı bir karnaval, sonbaharda ayrı. Hepsi o iki ağaçtan ötürü; süs kirazı ve genç sığla. Meğer 'bir ağacı olmak' başka bir şeymiş. Yaşadıkça anladım.
8-10 gün öncesiydi. Eve bir gittim ki ortalık böyle. Yapraklarını döken dökene. Kurdum hemen bir köşe kendime. Çok tatlı bir lodos vardı. Severim lodosu zaten. Temiz havayı içime çeke çeke takıldım açık havada.
Kışla birlikte kalın battaniyeler, pufidik minderler ve kuzu postları da çıktı piyasaya haliyle.
Ve mevsimin bir numaralı gözdesi: Nar

Yastığımın felsefesi; 'No need to hurry, no need to sparkie, no need to be anybody but oneself' Ne güzel söylemiş Virginia Woolf; 'Aceleye gerek yok. Kıvılcımlar saçmaya gerek yok. Kendinden başka biri olmaya gerek yok.' Hayatteki en güzel duygu kendin olabilmek ve bununla barışık kalabilmektir.


Şairim. Şiiri bana sevdiren şair.
En sevdiğim şiirlerinden birisi; öyle yalın, öyle güzel, öyle derin anlatım


Ama 'Değil' en sevdiğim şiiri sanırım Orhan Veli'nin. Adı bile ne güzel. Başka hangi şair adı 'Değil' olan bir şiir yazabilirdi ki!

İki fotoğraf çekene kadar hooop 7-8 yaprak daha iniyor aşağı :)

Bu fotoların üzerinden bir 8-10 gün geçti. Şimdi ağaçlar neredeyse çırılçıplak. Bu arada geçen yıl bu zamanlar böyle, böyle ve böyle fotoğraflamışım bu köşeyi. Herkese iyi haftalar.

1 Kasım 2016 Salı

Sonbahar

Geçen gün bir yürüyüş yaptım ve gördüklerime aşık oldum. Uzun zamandır açık havada yürümediğimi de anladım. Arada durup beğendiğim köşelerin fotoğrafını çektim. Mevsimin tüm güzellikleri komşularımın emekleri ile birleşmiş ve pek güzel görüntüler çıkmış ortaya. Bu sokaktan hep geçerim ama ya bu kulübe yeni, ya da benim dikkatimi şimdi çekti. Pek şirin. Önündeki çiçeklerle peri evi gibi olmuş.
 Yollara dökülen yaprakları öbek öbek süpürmüşler belli bölgelere. Aslında süpürmeseler keşke. Hışır hışır yürümek istiyorum üzerlerinde ben.

 Kimi komşularda pek güzel sukulentler var. Örnek şekil 1A

 Ya bunlara ne demeli?
 En sevdiğim güzergah
 Pek bir kuş vardı etrafta.
 Kahküllü ve kırmızı
 
Epey bi ganimet topladım yürürken
 Sonra onlardan camlara aksesuarlar yaptım.
 
Bıdıklar
  Yapraklarının arasında birikmiş su damlaları ile pek sağlıklı bir görüntüsü vardı.

Sabırsızlığın bu kadarı

Acelen nereye diye soracaklara sesleniyorum!! Bilmiyoruuuuum!! :) Yani gerçekten bilmiyorum. Aslında bana kalsa, bütün yıl bu köşede kalabilir bu ağaç, toplamaya gerek yok :) Geçen hafta sonu Defü ve Nil'le kurduk. Erken merken. Geceleri ışıltısını, gündüzleri parıltısını seviyorum bu olayın.
Biri renkli diğeri beyaz ışıklı iki aydınlatma hattı doladım. Geceleri doyamıyorum o titrek ışıkları seyretmeye.
 Yanında, şömine, kitap ve kestane veya duruma göre şömine, kitap ve şarap
Modunuz hangisine daha yakınsa :)
Kitabım, Haruki Murakami'nin 1Q84'ü. 1.200 küsür sayfa. Okuması değil de taşıması zor :) 1.000'leri geçtim. Seviyorum bu adamın tarzını. Her seferinde 'ay acaba nereye varacak dedirten ve hemen hepsinde hiçbir yere varmayan' sıcacık hikayelerin yazarı. Bir kitapta başrol kadın oyuncu mavi elbise giyiyorsa, kargaların ehemmiyetli rolleri varsa, 'metafor' kelimesi 3-5 sayfada bir karşınıza çıkıyorsa, başrol karakteri illede size huzur veriyorsa, herkes arayış içindeyse ve aranan şeyin doğada olduğu mesajı gizliden gizliye size ulaşıyorsa, günümüz toplum şartlarında aykırı kabul edilen tarzda kadın-erkek ilişkileri hakim durumdaysa ve en olmayacak olaylar ille de en olmayacak zamanlarda oluyorsa (mesela esas kızın aylar süren hazırlığı sonucu öldürmeye gittiği cani adamın, 'beni öldürmeye geldiğini biliyorum, lütfen öldür beni' demesi ve tam o sahnede adamın aslında cani olmadığının ortaya çıkması ama kızın yine de adamı öldürmesi gibi) ve kitap bittiğinde çözümlenmemiş tuhaf bir rüyadan uyanmış gibi oluyorsanız, o kitap bir MURAKAMİ kitabıdır :) Ve daha da önemlisi tüm bunlar hoşunuza gidiyorsa, o zaman kulübümüze hoş geldiniz, siz de bir Murakami karakteri olabilirsiniz :)

Neyse, konuyu epey dağıttıysam da durum kısaca böyle. Sonbahar ve kış güzel mevsimler. Eskiden pek mesafeliydim ikisine de. Çok haksızlık etmişim :(

21 Ekim 2016 Cuma

Yeni yılda yeni plannerlar

 
 
Ne düşünüyorum biliyor musunuz? Bu hayatta kaçırılmış fırsatların çoğu, imkansızlıklar ve olanaksızlıklardan ziyade cesaret edememekten ve akıllardaki 'acaba'lardan dolayı kaçırılmıştır. Çünkü insan bir kere cesaret edip bir yola atıldı mı, neticesini mutlaka alıyor.
İpek (Tarako), benim atölyelerimden birine katılmıştı geçen yıl. O zamandan beri de iletişim halindeydik. Uzun zamandır aklında olan fikri uygulamaya koymuş: tasarlamış, planlamış, ürettirmiş ve şimdi sizlerle buluşmaya hazırlanıyor. Benden de tanıtım konusunda ufak bir destek rica etti ve ben tabi ki seve seve sizi bilgilendirmek istedim. Ajanda kullanmayı, yazıp çizmeyi, anı kaydetmeyi sevenler için 2017 yılına özel plannerlar hazırlamış İpek. Bu plannerlarda günlük plan programınızı takip edip, beslenme-kalori-diyet kayıtlarınızı tutabilir, unutmak istemediğiniz şeyleri kayıt altına alabilirsiniz.
Bu plannerlar kişiye özel hazırlanabildiği gibi, kutusu içinde minik hediyeler de yer alıyormuş. Detaylı incelemek isteyenler iperkplanner (iperkdesign) instagram sayfasından inceleyebilir veya iperkdesign@gmail.com hesabından İpek'e ulaşabilirler. Ayrıca www.iperkdesign.com web sayfası da 24 Ekim pazartesi gününden itibaren aktif hale gelecekmiş. (Görsellerin tamamı iperkdesign'ın instagram sayfasından alınmıştır)
 
Vesile ile herkese mutlu hafta sonları diliyorum.
 

4 Ekim 2016 Salı

Hasan Usta'nın minyatür çömlekleri

Hasan Usta'yı blogda anlattım sanıyordum. Şimdi bir göz atınca yazmadığımı fark ettim. 'Hasan Usta çömlek atölyesi' Anadolu Hisarı'nda, derenin hemen yanında, çok eski ve güzel bir çömlek atölyesi. Çok çeşitli el yapımı çömlekler var. Tesadüfen oralardan geçerken fark edip yanındaki çay bahçesinde bir çay içmiş ve bu minik çanakları almıştık. Geçen hafta sonu da biraz ekim yaptım içlerine. Hava çok güzeldi geçen hafta sonu ve öyle havalarda benim hep toprakla uğraşasım geliyor.
 Bu gördüğünüz grubun en bıdığı.  

 Bu da testi biçimli olan. Dalı çatlamış, aşağı doğru savrulmuş minik bir gonca gül koydum içine su ekleyip.
 1001 dallı sedum burritonun bir dalından koparıp buna ektim. İnşallah tutarlar.
İşte böyleee. Yolunuz düşerse uğrayın siz de Hasan Usta'ya. Çok güzel şeyler var.

29 Eylül 2016 Perşembe

Alfred Hitchcock'tan sevgilerle :)

İki akşam önce, Defnoş'la evde otururken kurtlandık bir ara. Craft masamıza oturup siyah fon kartonlarını çektik önümüze. Netten 'bird silhouette' diye aratınca karşımıza çıkan 3. görseldeki kuşları kurşun kalem ile göz kararı önümüzdeki kartonlara çizdik ve kestik. Fon kartonu nispeten ince bir kağıt olduğu için kolay kesiliyor. Çizme-kesme işlemi toplam yarım saat falan sürdü herhalde.
Sonra bunları, çift taraflı bantla, sol alt köşeden sağ üst köşeye doğru kanat çırparak yükseliyorlarmış gibi yapıştırdık. Daha sıktan biraz daha seyreğe...
 
Sonra karşısına geçip seyrettik ve bu işte bir terslik var dedik. Ferahlık, özgürlük, mutluluk hissi vermesi gereken bir görüntüsü olması gerekiyordu ama tam tersi oldu :) Bana bir şeyi hatırlatıyor ama neyi diye düşündüm durdum. Sonra hatırladım. Alfred Hitchcock'un 'Kuşlar' filmini hatırlatıyor :) Defne bu odaya girdiği zaman o tarafa bakmamaya çalışıyor :) Vallahi çok komik. Neyse, yaptık artık. Duracak bir süre. Sıkılınca değiştiririz :)

Toplam 2 fon kartonu maliyetli (2 TL) ve bir saat süreli bu çalışmayı siz de denemek isterseniz iki tavsiyem var. Birincisi, her bir kuş figürünü çizin, kesin ve en düzgün hale getirdikten sonra onu kalıp olarak kullanarak diğerlerini çoğaltın. İkincisi ise, çift taraflı bantınızı duvarın görünmeyen bir yerinde deneyin. Boyayı, sıvayı kaldırmadığından emin olmak isteyebilirsiniz.

Deneyeceklere kolay gelsin. Selam ve sevgiler.

26 Eylül 2016 Pazartesi

Yazın son pikniği

Bugün öğlen doktor randevum vardı. Ofisten çıkıp hemen 5 dk mesafedeki hastaneye yürürken her şey normaldi ama hastaneden çıktığımda gökle yeri birbirine karışmış bir halde buldum. O ne yağmurdu yarabbi! Kelimenin tam anlamı ile tarumar oldum. Allah'tan ofiste bazı yedeklerim var (ayakkabı, ceket vb) Bundan sonrası artık hep böyle. Yağmur, yağış. Benim için zor olan yazın gittiğini kabullenmek. Bir kere kabullendikten sonra gerisi kolay ve sonbahar da çok güzel bir mevsim. Her geçen yıl sonbaharı daha çok seviyorum.
Burada fotoğraflarını gördüğünüz mini piknik 2 hafta öncesine ait. O gün yazın tam anlamıyla son günüymüş, şimdi daha iyi anlıyorum. E zaten eylülü bitirdik. Ekim hoş gelecek birkaç gün sonra. Bu kış kar çok yağacakmış diyorlar. Geçtiğimiz birkaç gün içinde kışlık kıyafetleri, ayakkabı, bot ve çizmeleri çıkarmıştım zaten. Artık hazırız sayılır :)
Pikniği yazacaktım güya, karı kışı yazdım hep. Hayat çok güzel. Sevmek, sevilmek, yaşadığın hayatı içine sindirmek çok önemli şeyler. Klişe tabirlere dalmak istemiyorum ama önemli olan insanın içindeki mevsim, içindeki iklim. Aklınızdaki, kalbinizdeki mevsimler hep en sevdikleriniz olsun. Gönlünüze göre olsun. Sevgiler hepinize.